Entry นี้คือสปอลย์นะจ๊ะ
เริ่มต้นด้วยนิยายก่อนละกัน
ไปซื้อมาแล้วหลังจากที่หามานาน
หาจากร้านหนังสือหลายร้านมากเลย
แต่กลับมาเจอที่ร้านขายหนังสือการ์ตูนซะนี่
ซื้อมาได้ลด 5 บาท กับไปโปสเตอร์แถมมาด้วย เย้ๆๆ
ดูท่าทางโปสเตอร์เตอร์มันจะมีจำนวนจำกัดจริงๆ
ตอนซื้อก็ถามถึงโปสเตอร์คนขาย
เขาก็นึกว่าทางสำนักพิมพ์ให้มาประดับร้าน
เขาบอกว่าได้มาแค่ 3 แผ่นเอง
แปลว่า rare จริงๆ
แล้วก็รีบอ่านแบบ 3 วันจบ
ไม่เคยอ่านนิยายจบเร็วขนาดนี้มาก่อนเลยนะเนี่ย
เนื้อเรื่องฉบับนิยายไม่แรงเหมือนใน เกม หรือ อนิเม
ออกแนวรักใสๆ พระเอกไม่ค่อยเลวเท่าไหร่
ผู้หญิงก็ไม่ง่ายเหมือนในอนิเมที่ดูแล้วขัดใจ
แอบเชียร์ เซไค กับ โคโตโนฮะ
ไม่ต้องสนใจเจ้ามาโคโตะหรอก
ฉิ่งฉับกันเองดีกว่า
อ่านฉบับนิยายแล้วรู้สึกดีกับโคโตโนฮะมากขึ้น
จากเมื่อก่อนที่ไม่ชอบเลยสักนิดเดียว
ตอนจบถ้าเข้าใจไม่ผิดนี่คือจบแบบควบ 2 ใช่ไหม
ตอนกลางเรื่องนี่ใจหายวาบ
ไม่คิดว่าจะมีฉากปาดคอ
แต่มันเพิ่งครึ่งเล่มเองนี่หว่า จะวนลูปไหมเนี่ย
ต่อมาเป็นอนิเม
ตอนนี้ก็ฉายเป็นตอนที่ 10 แล้ว
ที่จริงเริ่มขัดใจตั้งแต่ตอนที่ 9 แล้วแหล่ะ
ทำไมพระเอกมันถึงยอมโอโตเมะฟระ
จะปฏิเสธมันก็ได้
อาจจะทำสะท้อนสังคมจริงๆ
ผู้ชายส่วนใหญ่เวลาผู้หญิงเชิญชวน(ส่วนมาก)ก็ไม่ปฏิเสธอยู่แล้วนี่
ขัดใจจริง
แล้วตกลงมันชอบเซไคจริงๆไหมน่ะ
ตอนที่ 10 นี่ก็ขัดใจมาก
ยังจะไปทำอะไรกับโอโตเมะอีกน่ะ
บอกเลิกกับโคโตโนฮะก้ไม่
แล้วเอาเซไคเป็นแฟน
แถมยังไปมีอะไรกับผู้หญิงอื่นไม่เว้นแม้แต่แฟนเพื่อน
เซตสึนะเธอยอมมันได้ไง
ออกแนวเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด
ที่จริงมันก็หักเหลี่ยมโหดมาตั้งแต่ตอนที่ 5 แล้วอ่ะนะ
เดาตอนจบว่าเจ้ามาโกโตะต้องโดนโคโตโนฮะปาดคอแล้วเซไคจิ้มพุงแหงมๆ
โคโตโนฮะไร้แววตาแล้ว แถมยังพกมีดเดินไปเดินมาอีก
ส่วนเซไคก้เห็นวีดีโอแอบถ่ายระหว่างมาโกโตะกับโอโตเมะแล้วด้วยอีก
ตายแน่แก
ไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมรุ่นพี่มันต้องเอาวีดีโอมาประจานด้วยวะ
ก็นะมาเปิดม่านรูดในโรงเรียนมันก็แบบนี้
มินามิถึงกับทรุด
ดูตอนนี้แล้วรู้สึกว่าเจ้าไทสุเกะมันเป็นคนดีกว่ามาโกโตะเยอะแฮะ
แม้มันจะขืนใจโคโตโนฮะก็เถอะ
แต่เธอก็ไม่ได้ขัดขืนไม่ใช่หรอ
สรุปว่าเป็นอนิเมที่ดูแล้วเซงที่สุดในรอบปี
แต่ก็ยังดูต่อไปเพราะอยากรู้ว่ามันจะจบแบบไหน
สาธุขอให้มาโกโตะถูกปาดคอจิ้มพุง
อย่าให้เซไคต้องมาตายแทนไอ้ผู้ชายเฮงซวยเลย
Entry นี้คือสปอลย์นะจ๊ะ
เริ่มต้นด้วยนิยายก่อนละกัน
ไปซื้อมาแล้วหลังจากที่หามานาน
หาจากร้านหนังสือหลายร้านมากเลย
แต่กลับมาเจอที่ร้านขายหนังสือการ์ตูนซะนี่
ซื้อมาได้ลด 5 บาท กับไปโปสเตอร์แถมมาด้วย เย้ๆๆ
ดูท่าทางโปสเตอร์เตอร์มันจะมีจำนวนจำกัดจริงๆ
ตอนซื้อก็ถามถึงโปสเตอร์คนขาย
เขาก็นึกว่าทางสำนักพิมพ์ให้มาประดับร้าน
เขาบอกว่าได้มาแค่ 3 แผ่นเอง
แปลว่า rare จริงๆ
แล้วก็รีบอ่านแบบ 3 วันจบ
ไม่เคยอ่านนิยายจบเร็วขนาดนี้มาก่อนเลยนะเนี่ย
เนื้อเรื่องฉบับนิยายไม่แรงเหมือนใน เกม หรือ อนิเม
ออกแนวรักใสๆ พระเอกไม่ค่อยเลวเท่าไหร่
ผู้หญิงก็ไม่ง่ายเหมือนในอนิเมที่ดูแล้วขัดใจ
แอบเชียร์ เซไค กับ โคโตโนฮะ
ไม่ต้องสนใจเจ้ามาโคโตะหรอก
ฉิ่งฉับกันเองดีกว่า
อ่านฉบับนิยายแล้วรู้สึกดีกับโคโตโนฮะมากขึ้น
จากเมื่อก่อนที่ไม่ชอบเลยสักนิดเดียว
ตอนจบถ้าเข้าใจไม่ผิดนี่คือจบแบบควบ 2 ใช่ไหม
ตอนกลางเรื่องนี่ใจหายวาบ
ไม่คิดว่าจะมีฉากปาดคอ
แต่มันเพิ่งครึ่งเล่มเองนี่หว่า จะวนลูปไหมเนี่ย
ต่อมาเป็นอนิเม
ตอนนี้ก็ฉายเป็นตอนที่ 10 แล้ว
ที่จริงเริ่มขัดใจตั้งแต่ตอนที่ 9 แล้วแหล่ะ
ทำไมพระเอกมันถึงยอมโอโตเมะฟระ
จะปฏิเสธมันก็ได้
อาจจะทำสะท้อนสังคมจริงๆ
ผู้ชายส่วนใหญ่เวลาผู้หญิงเชิญชวน(ส่วนมาก)ก็ไม่ปฏิเสธอยู่แล้วนี่
ขัดใจจริง
แล้วตกลงมันชอบเซไคจริงๆไหมน่ะ
ตอนที่ 10 นี่ก็ขัดใจมาก
ยังจะไปทำอะไรกับโอโตเมะอีกน่ะ
บอกเลิกกับโคโตโนฮะก้ไม่
แล้วเอาเซไคเป็นแฟน
แถมยังไปมีอะไรกับผู้หญิงอื่นไม่เว้นแม้แต่แฟนเพื่อน
เซตสึนะเธอยอมมันได้ไง
ออกแนวเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด
ที่จริงมันก็หักเหลี่ยมโหดมาตั้งแต่ตอนที่ 5 แล้วอ่ะนะ
เดาตอนจบว่าเจ้ามาโกโตะต้องโดนโคโตโนฮะปาดคอแล้วเซไคจิ้มพุงแหงมๆ
โคโตโนฮะไร้แววตาแล้ว แถมยังพกมีดเดินไปเดินมาอีก
ส่วนเซไคก้เห็นวีดีโอแอบถ่ายระหว่างมาโกโตะกับโอโตเมะแล้วด้วยอีก
ตายแน่แก
ไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมรุ่นพี่มันต้องเอาวีดีโอมาประจานด้วยวะ
ก็นะมาเปิดม่านรูดในโรงเรียนมันก็แบบนี้
มินามิถึงกับทรุด
ดูตอนนี้แล้วรู้สึกว่าเจ้าไทสุเกะมันเป็นคนดีกว่ามาโกโตะเยอะแฮะ
แม้มันจะขืนใจโคโตโนฮะก็เถอะ
แต่เธอก็ไม่ได้ขัดขืนไม่ใช่หรอ
สรุปว่าเป็นอนิเมที่ดูแล้วเซงที่สุดในรอบปี
แต่ก็ยังดูต่อไปเพราะอยากรู้ว่ามันจะจบแบบไหน
สาธุขอให้มาโกโตะถูกปาดคอจิ้มพุง
อย่าให้เซไคต้องมาตายแทนไอ้ผู้ชายเฮงซวยเลย
ช่วงนี้มีแต่เรื่องน่าเบื่อเนอะ
ช่วงมรสุมในชีวิตรึยังไง
วันนี้ไปงาน J-Education มา
ไปถึงงานเที่ยงครึ่ง
ความจริงแล้วไม่อยากจะมาเลย
ทั้งปวดหัว ทั้งปวดท้อง ทั้งเบื่อ ทั้งจน
(อันหลังสำคัญสุด ฮ่าๆๆ)
แต่ก็ต้องมาช่วยเฝ้าบูทเพราะสัญญากับเขาไว้แล้ว
(ไม่น่าเลยตู)
แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก ไร้ประโยชน์สิ้นดี
(มันไม่มีอะไรทำต่างหากล่ะ)
เบื่อ เซง
ไปกับเพื่อน เพื่อนก็มัวแต่ถ่ายรูปผู้ชายญี่ปุ่น
เกี่ยวกับที่อัพเมื่อวานเลยไหม หึหึ
ก็เลยเซง
ชิ เดินคนเดียวก็ได้
ไอ้ที่ไม่พอใจมากที่สุดคงเป็นเรื่องชอบซุ่มเรื่องเงินล่ะมั้ง
มันบอกว่าไม่มีตัง
เราเลยเลี้ยงนู่นเลี้ยงนี่
เลี้ยงเกมมันเกมนึง
มันเล่นได้คะแนน
เขาเลยให้รางวัล
ก็ไม่เป็นไรหรอกนะได้มาด้วยความสามารถ
แถมรางวัลเป็นรูปดาราญี่ปุ่นอีก ไม่สนใจเฟร้ย
แต่มันเงินเราแล้วมาทำแบบนี้
พอได้รางวัลเสร็จแล้วมันก็เอารูปไปอวดพี่ที่คุมบูท
ไม่สนใจเราสักนิด
มาตอนหลังรู้ว่า
มันมีเงินเยอะกว่าเราสามเท่าได้
แอบเคืองนะ มีเงินทำไมไม่จ่ายฟระ เกาะตูกินทั้งงาน
โง่เองที่เสนอตัวเลี้ยง สบายเลยล่ะสิ
ขนาดฉันเลี้ยงแกจนแทบไม่มีเงินจะกลับบ้านน่ะ
เฮ้อ
พรุ่งนี้ก็ต้องไปเรียนอีกแล้วน่าเบื่อจัง
ไม่อยากจะเจอใครเลย
รู้สึกว่าโลกนี้มีคนที่เข้าใจเราเพียงไม่กี่คน
แม้แต่เพื่อนสนิทยังทำกันแบบนี้อ่ะ
Entry นี้คือสปอลย์นะจ๊ะ
เริ่มต้นด้วยนิยายก่อนละกัน
ไปซื้อมาแล้วหลังจากที่หามานาน
หาจากร้านหนังสือหลายร้านมากเลย
แต่กลับมาเจอที่ร้านขายหนังสือการ์ตูนซะนี่
ซื้อมาได้ลด 5 บาท กับไปโปสเตอร์แถมมาด้วย เย้ๆๆ
ดูท่าทางโปสเตอร์เตอร์มันจะมีจำนวนจำกัดจริงๆ
ตอนซื้อก็ถามถึงโปสเตอร์คนขาย
เขาก็นึกว่าทางสำนักพิมพ์ให้มาประดับร้าน
เขาบอกว่าได้มาแค่ 3 แผ่นเอง
แปลว่า rare จริงๆ
แล้วก็รีบอ่านแบบ 3 วันจบ
ไม่เคยอ่านนิยายจบเร็วขนาดนี้มาก่อนเลยนะเนี่ย
เนื้อเรื่องฉบับนิยายไม่แรงเหมือนใน เกม หรือ อนิเม
ออกแนวรักใสๆ พระเอกไม่ค่อยเลวเท่าไหร่
ผู้หญิงก็ไม่ง่ายเหมือนในอนิเมที่ดูแล้วขัดใจ
แอบเชียร์ เซไค กับ โคโตโนฮะ
ไม่ต้องสนใจเจ้ามาโคโตะหรอก
ฉิ่งฉับกันเองดีกว่า
อ่านฉบับนิยายแล้วรู้สึกดีกับโคโตโนฮะมากขึ้น
จากเมื่อก่อนที่ไม่ชอบเลยสักนิดเดียว
ตอนจบถ้าเข้าใจไม่ผิดนี่คือจบแบบควบ 2 ใช่ไหม
ตอนกลางเรื่องนี่ใจหายวาบ
ไม่คิดว่าจะมีฉากปาดคอ
แต่มันเพิ่งครึ่งเล่มเองนี่หว่า จะวนลูปไหมเนี่ย
ต่อมาเป็นอนิเม
ตอนนี้ก็ฉายเป็นตอนที่ 10 แล้ว
ที่จริงเริ่มขัดใจตั้งแต่ตอนที่ 9 แล้วแหล่ะ
ทำไมพระเอกมันถึงยอมโอโตเมะฟระ
จะปฏิเสธมันก็ได้
อาจจะทำสะท้อนสังคมจริงๆ
ผู้ชายส่วนใหญ่เวลาผู้หญิงเชิญชวน(ส่วนมาก)ก็ไม่ปฏิเสธอยู่แล้วนี่
ขัดใจจริง
แล้วตกลงมันชอบเซไคจริงๆไหมน่ะ
ตอนที่ 10 นี่ก็ขัดใจมาก
ยังจะไปทำอะไรกับโอโตเมะอีกน่ะ
บอกเลิกกับโคโตโนฮะก้ไม่
แล้วเอาเซไคเป็นแฟน
แถมยังไปมีอะไรกับผู้หญิงอื่นไม่เว้นแม้แต่แฟนเพื่อน
เซตสึนะเธอยอมมันได้ไง
ออกแนวเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด
ที่จริงมันก็หักเหลี่ยมโหดมาตั้งแต่ตอนที่ 5 แล้วอ่ะนะ
เดาตอนจบว่าเจ้ามาโกโตะต้องโดนโคโตโนฮะปาดคอแล้วเซไคจิ้มพุงแหงมๆ
โคโตโนฮะไร้แววตาแล้ว แถมยังพกมีดเดินไปเดินมาอีก
ส่วนเซไคก้เห็นวีดีโอแอบถ่ายระหว่างมาโกโตะกับโอโตเมะแล้วด้วยอีก
ตายแน่แก
ไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมรุ่นพี่มันต้องเอาวีดีโอมาประจานด้วยวะ
ก็นะมาเปิดม่านรูดในโรงเรียนมันก็แบบนี้
มินามิถึงกับทรุด
ดูตอนนี้แล้วรู้สึกว่าเจ้าไทสุเกะมันเป็นคนดีกว่ามาโกโตะเยอะแฮะ
แม้มันจะขืนใจโคโตโนฮะก็เถอะ
แต่เธอก็ไม่ได้ขัดขืนไม่ใช่หรอ
สรุปว่าเป็นอนิเมที่ดูแล้วเซงที่สุดในรอบปี
แต่ก็ยังดูต่อไปเพราะอยากรู้ว่ามันจะจบแบบไหน
สาธุขอให้มาโกโตะถูกปาดคอจิ้มพุง
อย่าให้เซไคต้องมาตายแทนไอ้ผู้ชายเฮงซวยเลย
ช่วงนี้มีแต่เรื่องน่าเบื่อเนอะ
ช่วงมรสุมในชีวิตรึยังไง
วันนี้ไปงาน J-Education มา
ไปถึงงานเที่ยงครึ่ง
ความจริงแล้วไม่อยากจะมาเลย
ทั้งปวดหัว ทั้งปวดท้อง ทั้งเบื่อ ทั้งจน
(อันหลังสำคัญสุด ฮ่าๆๆ)
แต่ก็ต้องมาช่วยเฝ้าบูทเพราะสัญญากับเขาไว้แล้ว
(ไม่น่าเลยตู)
แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก ไร้ประโยชน์สิ้นดี
(มันไม่มีอะไรทำต่างหากล่ะ)
เบื่อ เซง
ไปกับเพื่อน เพื่อนก็มัวแต่ถ่ายรูปผู้ชายญี่ปุ่น
เกี่ยวกับที่อัพเมื่อวานเลยไหม หึหึ
ก็เลยเซง
ชิ เดินคนเดียวก็ได้
ไอ้ที่ไม่พอใจมากที่สุดคงเป็นเรื่องชอบซุ่มเรื่องเงินล่ะมั้ง
มันบอกว่าไม่มีตัง
เราเลยเลี้ยงนู่นเลี้ยงนี่
เลี้ยงเกมมันเกมนึง
มันเล่นได้คะแนน
เขาเลยให้รางวัล
ก็ไม่เป็นไรหรอกนะได้มาด้วยความสามารถ
แถมรางวัลเป็นรูปดาราญี่ปุ่นอีก ไม่สนใจเฟร้ย
แต่มันเงินเราแล้วมาทำแบบนี้
พอได้รางวัลเสร็จแล้วมันก็เอารูปไปอวดพี่ที่คุมบูท
ไม่สนใจเราสักนิด
มาตอนหลังรู้ว่า
มันมีเงินเยอะกว่าเราสามเท่าได้
แอบเคืองนะ มีเงินทำไมไม่จ่ายฟระ เกาะตูกินทั้งงาน
โง่เองที่เสนอตัวเลี้ยง สบายเลยล่ะสิ
ขนาดฉันเลี้ยงแกจนแทบไม่มีเงินจะกลับบ้านน่ะ
เฮ้อ
พรุ่งนี้ก็ต้องไปเรียนอีกแล้วน่าเบื่อจัง
ไม่อยากจะเจอใครเลย
รู้สึกว่าโลกนี้มีคนที่เข้าใจเราเพียงไม่กี่คน
แม้แต่เพื่อนสนิทยังทำกันแบบนี้อ่ะ
เมื่อวานต้องออกไปส่งใบสมัครสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่น
แล้วดันไปเจอเพื่อนเก่าซะนี่
เจอเพื่อนมันก็ดี
แต่มันก็มีที่ไม่ดีตรงที่ค่านิยมที่แตกต่างกันมั้ง
แบบว่ามันเป็นอะไรที่เราไม่ชอบมากที่สุด
นั่นคือ เรื่องการที่มองคนแต่ภายนอก
เราเคยเลิกกับแฟนแล้วมาคืนดีกันอีกครั้ง
เพื่อนไม่เห็นด้วย
แต่สำหรับอีกคน
เลิกกับแฟนแล้วมาคืนดีกันอีกครั้งเหมือนกัน
เพื่อนสนับสนุน
แฟนเรา หน้าตาธรรมดา ฐานะปานกลาง
แฟนเพื่อน หน้าตาดี ฐานะดี
เรากับแฟนแทบจะไม่เคยทะเลาะกันเลย
เพื่อนกับแฟนทะเลาะกันทุกวัน
คนเรามองกันที่อะไร
หน้าตา ฐานะ งั้นหรือ?
เกลียดที่สุดคนที่มองคนแต่ภายนอก
ไม่ใช่แค่คนเดียวที่เป็นอย่างนั้น
แต่รอบๆตัวเรามีแต่คนที่คิดแต่แบบนี้
นี่มันอะไรกัน
หรือว่าเราเป็นเพียงคนเดียวที่แปลกแยก
เราคิดว่าส่วนหนึ่งที่ทำให้สังคมมันถดถอยลงทุกๆวันนี้
มันก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องการมองคนแต่ภายนอกนะ
แค่นี้ดีกว่า
เป็นเพียงส่วนหนึ่งที่เราระอา
