ฉันก็เป็นของฉันอย่างนี้มาตั้งนานแล้ว
ตอนนี้ที่รักไม่อยู่แล้ว
ไปทำงานบนเรือตั้ง 6 เดือน
ก็เศร้าอยู่หรอกนะ
แต่พอจะทำใจได้แล้ว
จะไม่ร้องไห้
เพื่อที่พอเธอกลับมาแล้วจะได้ชมฉันว่าฉันเข้มแข็ง
ไม่มีใครอยากจากกับคนรักไปไกลหรอกเนอะ
แต่มันก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้
พอบอกเรื่องนี้กับเพื่อน
มีคนที่ตกใจเยอะเหมือนกัน
แต่ก็มีบางคนพูดว่า
"ก็ดี จะได้มีเวลาให้เพื่อนบ้าง"
อ่ะนะ
ปกติแล้วฉันเป็นคนเก็บตัว
ประมาณว่าเกือบๆฮิคิโคโมริได้เลย
พวกเธอเองก็รู้
เมื่อก่อนก็ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวด้วยกันอยู่แล้ว
แต่พอฉันมีแฟน
ที่ได้เจอแฟนบ่อยเพราะเขามาหาฉันบ่อยต่างหาก
เขาไม่ได้แย่งฉันไปจากพวกเธอหรอกนะ
แต่ทำไงได้ล่ะ
ก็ฉันไม่ชอบเที่ยวเล่นเหมือนพวกเธอ
สำหรับฉัน
มันเป็นสิ่งที่น่าเบื่อออก
แต่พวกเธอจะมาเหมาว่าฉันต้องคิดแบบพวกเธอไม่ได้หรอก
ก็แค่แฟนฉันมาหาบ่อยเท่านั้น
ก็รู้นะว่าพวกเธอไม่ชอบแฟนฉันนักหรอก ถึงแม้เขาจะเคยพลาดไปครั้งหนึ่ง แต่เขาก็เป็นคนดี และไม่คิดที่จะทรยศฉันอีกเป็นครั้งที่สอง เราอาจจะเป็นคู่ที่แตกต่างจากพวกเธอสักหน่อย ตรงที่ว่าไม่เคยทะเลาะอะไรหนักหนา ยอมรับว่าเรื่องเล็กน้อยน่ะมีบ้าง แต่เราก็เข้าใจกันได้ อืม... แต่พวกเธอคงไม่รู้หรอก ที่จริงก็ไม่จำเป็นต้องรู้หรอกนะ
ถามจริงๆว่าอิจฉาหรอ
ที่คนจืดจางแบบฉันมีแฟน
บางทีก็ทำมาเป็นเชอะใส่
จะหมั่นไส้อะไรกันนักหนา
ขอโทษที
แต่ถึงเป็นเพื่อนกันแต่ก็นึกสงสัยไม่ได้
พูดแบบนี้เพื่ออะไร
ลองคิดว่าเป็นตัวเองสิ
จากกับคนรักไปนาน
แม้แต่โทรศัพท์ก็อาจไม่ได้คุย
พวกเธอจะรู้สึกอย่างไรหรอ
ถ้าพวกเธอรักแฟนเธอจริง
คงจะรู้สึกอย่างฉัน
แต่ถ้าเป็นความรักแบบตามกระแสหรือป๊อปปี้เลิฟล่ะก็
คงจะไม่รู้สึกอะไรเท่าไหร่มั้ง
ฉันก็ไม่อยากจะเสียเพื่อนไปหรอกนะ
เลยได้แต่มาพล่ามในนี้ไงล่ะ
น่าเบื่อที่สุด
